Οι κρατούμενοι στην Τουρκία θυσιάζουν τη ζωή τους ενάντια στην απομόνωση του Öcalan

Οι κρατούμενοι στην Τουρκία θυσιάζουν τη ζωή τους ενάντια στην απομόνωση του Öcalan

 

Δύο κρατούμενοι έδωσαν τέλος στη ζωή τους μέσα σε δυο μέρες, διαμαρτυρόμενοι για την απομόνωση του Κούρδου ηγέτη, Abdullah Ocalan.

Η Yonca Akici (κεντρική φωτογραφία άρθρου) κρατείτο στην κλειστή φυλακή των γυναικών Şakran για τέσσερα χρόνια, με την κατηγορία ότι ήταν μέλος παράνομης οργάνωσης. Στις 29 Μαρτίου προσπάθησε να τερματίσει τη ζωή της για να διαμαρτυρηθεί για την απομόνωση εναντίον του ηγέτη του κουρδικού λαού Abdullah Öcalan. Έκανε απεργία πείνας από την 1η Μαρτίου και τελικά πέθανε στο κρατικό νοσοκομείο Çiğli, όπου είχε μεταφερθεί τραυματισμένη σοβαρά.

Το μέλος του ΡΚΚ, Siraç Yüksek (μικρή φωτογραφία), που ήταν κρατούμενος στη φυλακή Osmaniye, σε μια πράξη αυτοθυσίας, τερμάτισε επίσης τη ζωή του για να διαμαρτυρηθεί ενάντια στην απομόνωση που έχει επιβληθεί στον αρχηγό του κουρδικού λαο.

Από την έναρξη των απεργιών πείνας με αίτημα το τέλος της απομόνωσης που έχει επιβληθεί στον Abdullah Öcalan, εκτός από την Akici και τον Yüksek, και άλλοι τέσσερις άνθρωποι έχουν θυσιάσει τη ζωή τους για να διαμαρτυρηθούν, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν πολιτικοί κρατούμενοι:

Στις 17 Μαρτίου, ο πολιτικός κρατούμενος Zülküf Gezen τερμάτισε τη ζωή του στη φυλακή Tekirdağ όπου κρατούταν.

Ο Uğur Şakar, ο οποίος είχε αυτοπυρποληθεί στο Krefeld της Γερμανίας στις 20 Φεβρουαρίου για να διαμαρτυρηθεί για την απομόνωση, έχασε τη ζωή του στις 22 Μαρτίου στο νοσοκομείο.

Η Ayten Beçet, φυλακισμένη στην κλειστή φυλακή γυναικών Gebze, θυσιάστηκε επίσης και έχασε τη ζωή της στις 23 Μαρτίου.

Ο πολιτικός κρατούμενος Zehra Sağlam που κρατούταν στην φυλακή τύπου T του
Oltu στην επαρχία Erzurum, έδωσε τέλος στη ζωή του για να διαμαρτυρηθεί για την απομόνωση του Öcalan στις 24 Μαρτίου.

Τα πτώματα των φυλακισμένων μαρτύρων κρατήθηκαν από το τουρκικό καθεστώς και θάφτηκαν μυστικά, χωρίς τη συμμετοχή συγγενών και κόσμου, ενώ μόνο ελάχιστα άτομα από τα μέλη των οικογενειών είχαν τη δυνατότητα να παραβρεθούν στη διαδικασία.