Imam Sis: "Αρνούμαι το φαγητό, μέχρι να αρθεί η απομόνωση του Κούρδου ηγέτη"

Imam Sis: "Αρνούμαι το φαγητό, μέχρι να αρθεί η απομόνωση του Κούρδου ηγέτη"

* Ο Imam Sis είναι Κούρδος ακτιβιστής στο Newport της Ουαλλίας που συμμετέχει στην απεργία πείνας με αίτημα την άρση της απομόνωσης του Abdullah Öcalan από τις 17 Δεκεμβρίου. Ο Öcalan, από την άνοιξη του 2015, κρατείται από την Τουρκία υπό πλήρη απομόνωση από τον έξω κόσμο. Αυτό ισοδυναμεί με βασανιστήρια σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

 

«Καθώς οι κοινότητες στη Συρία και το Ιράκ γιορτάζαν την εδαφική ήττα του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους την περασμένη εβδομάδα, εγώ επίσης χαιρόμουν που παρακολουθούσα τις ιστορικές εικόνες των γυναικών και αντρών που χόρευαν, μετά από χρόνια βίας, υποδούλωσης και καταπίεσης. Τη μέρα που οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις ανακοίνωσαν τη νίκη τους επί της ISIS, βρισκόμουν στην 98η ημέρα της απεργίας πείνας μου.

Ως Κούρδο, η δέσμευσή μου για έναν κόσμο δικαιοσύνης, ισότητας και δημοκρατίας με ανάγκασε να εγκαταλείψω την Τουρκία και να γίνω πολιτικός πρόσφυγας στο Ηνωμένο Βασίλειο πριν από 15 χρόνια. Ζω από το 2014 στο Newport της Ουαλίας, όπου συμμετέχω ενεργά στους αγώνες για συνύπαρξη και ισότητα.

Τον Δεκέμβριο του 2018, άρχισα απεργία πείνας στο Κέντρο της Κουρδικής Κοινότητας του Newport, όταν η εκλεγμένη Κούρδισσα βουλευτής, πρώην δήμαρχος και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών, Leyla Güven, ξεκίνησε απεργία πείνας στις τουρκικές φυλακές στις αρχές Νοεμβρίου του περασμένου έτους. Ξεκίνησε αυτή τη διαμαρτυρία για να σπάσει τη συστηματική απομόνωση που έχει επιβληθεί στον φυλακισμένο ηγέτη του κουρδικού λαού Abdullah Öcalan, στη φυλακή του νησιού Imrali.

Ο Abdullah Öcalan, τον οποίο εκατομμύρια άνθρωποι θεωρούν ηγέτη τους, είναι ο βασικός διαπραγματευτής εξ ονόματος του κουρδικού λαού στη σύγκρουση με το τουρκικό κράτος. Πρόκειται για ένα γεγονός που έχει γίνει αποδεκτό και από το ίδιο το τουρκικό κράτος, το οποίο διεξήγαγε στο παρελθόν διαδικασίες διαλόγου με τον Öcalan. Σε πολλές περιπτώσεις εδώ και δεκαετίες, ο Öcalan ξεκίνησε μονομερείς καταπαύσεις του πυρός και ειρηνευτικές πρωτοβουλίες. Τα κείμενά του από τη φυλάκή, τα οποία προωθούν τη συμμετοχική δημοκρατία, την ισότητα των φύλων και την οικολογία, αναπτύσσουν περιεκτικούς οδικούς χάρτες για την ειρήνη στην περιοχή.

Από το 2011 απαγορεύεται στον Öcalan να δέχεται επισκέψεις από τους δικηγόρους του, κάτι που αποτελεί παραβίαση ενός βασικού ανθρώπινου δικαιώματος. Από τα τέλη της άνοιξης του 2015, μετά την κατάρρευση της ειρηνευτικής διαδικασίας που είχε ξεκινήσει το 2013, κρατείται σε πλήρη απομόνωση από τον έξω κόσμο. Η οικογένειά του δεν είναι πλέον σε θέση να τον επισκεφθεί. Αυτή η ολική απομόνωση ισοδυναμεί με βασανιστήρια σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Το τουρκικό κράτος υπό τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, το οποίο έχει ξεκινήσει βίαιες στρατιωτικές εκστρατείες στις κουρδικές περιοχές της Τουρκίας, εκτοπίζοντας εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες από τα σπίτια τους, γνωρίζει ότι με την απομόνωση του Abdullah Öcalan φιμώνει τον εκπρόσωπο του κουρδικού λαού στις προσπάθειες για λύση στη σύγκρουση. Με αυτό τον τρόπο, το κράτος καταπνίγει την επιλογή της ειρήνης και της συμφιλίωσης.

Η απεργία πείνας είναι μια μορφή πολιτικής διαμαρτυρίας, στην οποία καταφεύγουν οι άνθρωποι όταν όλα τα άλλα μέσα για τι διεκδίκηση των πολιτικών τους αιτημάτων έχουν εξαντληθεί. Χωρίς να προκαλούν κακό σε κανέναν άλλο, οι απεργοί θέτουν τη ζωή τους σε κίνδυνο, για να εκφράσουν τη δέσμευσή τους στις αρχές τους.

Την ίδια μέρα με εμένα, μια ομάδα Κούρδων ακτιβιστών και πολιτικών ξεκίνησε μια απεργία πείνας μπροστά στο Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο. Η επιτροπή για την πρόληψη των βασανιστηρίων (CPT) του Συμβουλίου είναι ο κύριος φορέας που είναι υπεύθυνος για την περίπτωση της συμπεριφοράς του τουρκικού κράτους απέναντι στον Öcalan. Η Τουρκία είναι μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης και δεσμεύεται από τους κανονισμούς του. Δυστυχώς, η CPT ενεργεί με πολιτικό σκεπτικό, αποφεύγοντας να πράξει σύμφωνα με τους ίδιους της τους κανόνες σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή.

Την παρούσα στιγμή, χιλιάδες Κούρδοι, κυρίως πολιτικοί κρατούμενοι, βρίσκονται σε απεργία πείνας για τον ίδιο σκοπό. Τις τελευταίες εβδομάδες, πέντε άνθρωποι έχουν αφαιρέσει τη ζωή τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την παγκόσμια σιωπή. Αυτές οι ενέργειες προμηνύουν τι μπορούμε να περιμένουμε να δούμε αν οι αρμόδιοι θεσμοί εξακολουθούν να μην ενεργούν σύμφωνα με τα -δηλωμένα από τους ίδιους- καθήκοντά τους.

Μέσω της σιωπής, δίνεται έγκριση στη συνεχιζόμενη αυταρχική καταστολή της τουρκικής κυβέρνησης εναντίον όσων της αντιτίθενται. Η απεργία πείνας δυναμώνει επίσης τη φωνή εκατομμυρίων ανθρώπων, των οποίων η τραγωδία δεν μπορεί πλέον να ακουστεί σε ένα κλίμα λογοκρισίας του Τύπου και των αντιδημοκρατικών κυβερνητικών πολιτικών που περιορίζουν όλο και περισσότερο τις σφαίρες της αστικής ζωής.

Αντί να χρησιμοποιήσει τη θέση της για να διαδραματίσει θετικό ρόλο για την επίλυση της σύγκρουσης μεταξύ του τουρκικού κράτους και του κουρδικού κινήματος, η βρετανική κυβέρνηση υπό την Theresa May έχει πραγματοποιήσει σημαντικές συμφωνίες όπλων με την τουρκική κυβέρνηση, παρά τις καλά τεκμηριωμένες και εκτεταμένες πρακτικές, εκ μέρους της τελευταίας, των συστηματικών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των εγκλημάτων πολέμου εναντίον του άμαχου πληθυσμού.

Τονίζω ότι το αίτημά μας είναι απόλυτα συμβατό με το διεθνές δίκαιο και τα παγκόσμια πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και με τους νόμους της ίδιας της Τουρκίας. Ζητάμε απλώς από το τουρκικό κράτος να σεβαστεί τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα του Öcalan, ένα αίτημα που επιπλέον θα επιτρέψει στη χώρα να επιστρέψει στην ειρηνευτική διαδικασία, η οποία μετατράπηκε τραγικά στο πιο βίαιο επεισόδιο ενός πολέμου τεσσάρων δεκαετιών.

Από την αρχή της δράσης μου έχω χάσει περίπου 20 κιλά και ταλαιπωρούμαι από διάφορα σοβαρά προβλήματα υγείας. Από την αρχή, ήξερα ότι η ενέργεια αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει στον θάνατό μου, αλλά είμαι αποφασισμένος να συνεχίσω τη διαμαρτυρία μου μέχρι να επιτευχθεί αυτό το ενιαίο, νόμιμο και ανθρώπινο αίτημά μας.

Με αφορμή και το πρόσφατο ψήφισμα του ουαλικού κοινοβουλίου που αναφέρει ότι η κράτηση του Öcalan δεν είναι σύμφωνη με το Δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, η βρετανική κυβέρνηση, το κοινοβούλιο, τα πολιτικά κόμματα και η κοινωνία των πολιτών πρέπει να πιέσουν επειγόντως την Τουρκία και το Συμβούλιο της Ευρώπης ώστε να αποτρέψουν περισσότερους θανάτους και να μπορέσουμε να ξαναρχίσουμε την ειρηνευτική διαδικασία.»

 

* Φωτογραφία άρθρου: ANF