Ήρθε η ώρα οι ΗΠΑ να βγάλουν το PKK από τη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων (α΄μέρος)

Ήρθε η ώρα οι ΗΠΑ να βγάλουν το PKK από τη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων (α΄μέρος)

'Ενα άρθρο της Meghan Bodette για τη The Region, που θα δημοσιευτεί σε δύο μέρη

 

Το Νοέμβριο συμπληρώνονται 40 χρόνια από την ίδρυση μιας οργάνωσης που έχει κερδίσει μεγαλύτερη γεωπολιτική προβολή από ό, τι οι περισσότεροι μη κρατικοί φορείς στην ιστορία. Εκατομμύρια Κούρδοι - το μεγαλύτερο έθνος του κόσμου χωρίς κράτος, καταπιεσμένο από τα αυταρχικά κράτη που καταλαμβάνουν τα εδάφη του - την υποστηρίζουν και την θεωρούν ως την πολιτική τους εκπροσώπηση στην παγκόσμια σκηνή. Στον αγώνα κατά της κατοχής και της άρνησης της κουρδικής ταυτότητας έχει αναπτύξει μια ιδεολογία βασισμένη στην άμεση δημοκρατία, την οικολογία, τον πλουραλισμό και την απελευθέρωση των γυναικών, η οποία απαντά σε ερωτήσεις που τίθενται από πολιτικά κινήματα ανά τον κόσμο εδώ και γενιές.

Αυτό είναι το PKK - Partiya Karkeren Kurdistan στα κουρδικά ή Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν στα ελληνικά. Το κόμμα ιδρύθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1978 από μια μικρή ομάδα επαναστατών που θεωρούσαν ότι τα τουρκικά λαϊκά κινήματα δεν αντιμετώπισαν επαρκώς το κουρδικό εθνικό ζήτημα και εξελίχθηκε σε ένα κίνημα αποτελούμενο από ένοπλες ομάδες και πολιτικές οργανώσεις στις κουρδικές περιοχές του Ιράκ, της Τουρκίας, του Ιράν και τη Συρίας. Ο πόλεμος εναντίον του τουρκικού κράτους ξεκίνησε στις 15 Αυγούστου 1984, μια ημερομηνία που ακόμα γιορτάζεται από τους Κούρδους σε όλο τον κόσμο. Η σύγκρουση κράτησε όλη τη δεκαετία του 1980 και του 1990, καθώς το τουρκικό κράτος ενίσχυσε τη συστημική καταπίεση. Στο όνομα της «καταπολέμησης της τρομοκρατίας», οι τουρκικές δυνάμεις κατέστρεψαν χωριά, εκτόπισαν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, έπνιξαν την πολιτική αντιπολίτευση και διατήρησαν τις απαγορεύσεις για τη κουρδική γλώσσα και τον κουρδικό πολιτισμό.

Το 1999, ο ιδρυτής και ηγέτης του PKK Abdullah Ocalan απήχθη από το Ναϊρόμπι της Κένυας και μεταφέρθηκε με βίαιο τρόπο στην Τουρκία. Η σύλληψή του και η δίκη που ακολούθησε προκάλεσε οργή στις κουρδικές κοινότητες διεθνώς- και συνεχίζει να το κάνει μέχρι σήμερα. Για δέκα χρόνια, ήταν ο μοναδικός κρατούμενος στο νησί Imrali (Καλόλιμνος) και δεν του επιτρέπεται να συναντηθεί με την οικογένειά του ή τους δικηγόρους του από το 2011.

Το PKK και οι διάφορες κουρδικές οργανώσεις που ασπάζονται την ιδεολογία του, αγωνίζονται για αυτό που αποκαλούν δημοκρατική αυτονομία στην Τουρκία, το Ιράκ, το Ιράν και τη Συρία -μια μορφή δημοκρατίας και αυτοοργάνωσης που προστατεύει τα δικαιώματα των λαών, χωρίς έθνος -κράτος, και "ξεπερνά" τα εθνικά σύνορα, με βάση τις ιδέες του Ocalan. Παρά την ύπαρξη απειλών από τους δικτάτορες και τους ισλαμιστές της περιοχής, έχει καταφέρει σημαντικές επιτυχίες σε αυτό το έργο.

Η ιστορία του PKK είναι μια κλασική ιστορία  καταπίεσης και αντίστασης - και όπως  συμβαίνει με πολλά απελευθερωτικά κινήματα σε όλο τον κόσμο, η αντίσταση και ο αγώνας της έχουν ονομαστεί "τρομοκρατία" από τα ισχυρά κράτη που επωφελούνται από το status quo. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες ιστορικά είδαν την Τουρκία ως στρατηγικό σύμμαχο και σημαντικό προστάτη των αμερικανικών συμφερόντων στη Μέση Ανατολή, χαρακτήρισαν το ΡΚΚ ως Οργανισμό Ξένων Τρομοκρατών (FTO) το 1997. Την εποχή εκείνη, οι αμερικανικές συμφωνίες για αγορά όπλων με την Τουρκία ήταν σε υψηλό επίπεδο -το 1999, μια  έκθεση της Ομοσπονδίας Αμερικανών επιστημόνων διαπίστωσε ότι από το 1992 έως το 1998 οι πωλήσεις όπλων από την Αμερική προς την Τουρκία είχα περισσότερο από την τετραπλάσια αξία, σε σχέση με αυτές στο διάστημα από το 1950 έως το 1983.

Τα όπλα αυτά, χωρίς αμφιβολία, στράφηκαν εναντίον  πολιτών κουρδικής καταγωγής. Το Human Rights Watch διαπίστωσε ότι πάνω από 3.000 χωριά  από τις πλειοψηφικά κουρδικές επαρχίες καταστράφηκαν και οι κάτοικοί τους αναγκάστηκαν να τα εγκαταλείψουν. Ακόμη και το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, σε ένα έγγραφο του 1994 με τίτλο "Έκθεση και καταγγελίες για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τον τουρκικό στρατό και η κατάσταση στην Κύπρο", αναγνώρισε ότι τα όπλα των ΗΠΑ ήταν «πανταχού παρόντα» στις εκστρατείες βίαιων εκτοπισμών. Σχεδόν όλα τα τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη αγοράστηκαν και εξακολουθούν να αγοράζονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με σημαντικές ποσότητες χερσαίου στρατιωτικού εξοπλισμού και αστυνομικού εξοπλισμού. Αν η απόφαση να οριστεί το PKK ως τρομοκρατική οργάνωση σχετίζεται καθόλου με αυτές τις πωλήσεις όπλων, είναι σαφές ότι ο άμεσος αντίκτυπός του ήταν να βοηθηθεί το τουρκικό κράτος στην άσκηση βίας  έναντι των  πολιτών κουρδικής καταγωγής και να αυξηθεί κατά συνέπεια η αμερικανική συνενοχή.

Το κουρδικό κίνημα στην Ευρώπη, όπου το PKK έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική οργάνωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση από το 2002 και από μεμονωμένα κράτη εδώ και χρόνια, κάλεσε τους υποστηρικτές του να διαμαρτυρηθούν και να καταγγείλουν αυτό τον χαρακτηρισμό, καθώς χρησιμοποιείται για να δαιμονοποιήσει και να τιμωρήσει όλες τις μορφές της κουρδικής αντίστασης και της πολιτικής συμμετοχής. Σε αυτές τις εκστρατείες, πολλοί Κούρδοι ακτιβιστές επεσήμαναν ότι οι παραδοσιακές εξηγήσεις για τον χαρακτηρισμό μιας οργάνωσης ως τρομοκρατικής, σπάνια ισχύουν για το ΡΚΚ και ότι η παρουσία του στην σχετική λίστα  δείχνει πώς οι χαρακτηρισμοί αυτοί  εξυπηρετούν πιο συχνά βραχυπρόθεσμα πολιτικά συμφέροντα παρά αντανακλούν τις  πραγματικές εκτιμήσεις για την ασφάλεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η Dilar Dirik, ακαδημαϊκός και ακτιβίστρια του κινήματος των  γυναικών του Κουρδιστάν, έγραψε το 2015 ότι:

«Στην Ευρώπη, οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να διαπράττουν πραγματικά αδικήματα για να συλληφθούν για την ένταξη τους στο  PKK. Στη Γερμανία, η οποία ακολουθεί την πιο επιθετική μορφή ποινικοποίησης λόγω της μακράς παράδοσης της γερμανο-τουρκικής πολιτικής και οικονομικής συνεργασίας, το κριτήριο ένταξης μπορεί να είναι απλώς αντιληπτή συμπάθεια, η οποία αντιμετωπίζεται με τηλεφωνικές υποκλοπές, ψυχολογική και σωματική βία σε διαδηλώσεις, επιδρομές στα σπίτια και κλείσιμο κοινωνικών και πολιτικών ιδρυμάτων. Η συμμετοχή σε κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα, τα οποία είναι συνήθη δημοκρατικά δικαιώματα που προστατεύονται από διεθνείς συμφωνίες, αρκούν ως κριτήρια ένταξης. Τα νόμιμα γραφεία, οι φοιτητικές οργανώσεις και τα κοινοτικά κέντρα βρίσκονται υπό συνεχή παρακολούθηση.» 

Είναι η αιτιολόγηση για τον χαρακτηρισμό του ΡΚΚ ως τρομοκρατική οργάνωση πιο νόμιμη και βάσιμη στις Ηνωμένες Πολιτείες από ό,τι στην Ευρώπη; Η εξέταση των κριτηρίων βάσει των οποίων οι Ηνωμένες Πολιτείες ορίζουν τις FTO, οι ενέργειες του PKK καθ 'όλη την ιστορία του και το πολιτικό τοπίο της Μέσης Ανατολής δείχνουν ότι δεν είναι. Για άλλη μια φορά, ο χαρακτηρισμός αυτός είναι καθαρά πολιτικό μήνυμα στήριξης προς την Τουρκία και υπενθύμιση στον κουρδικό λαό ότι οι ΗΠΑ τον βλέπουν ως ένα εργαλείο εξωτερικής πολιτικής που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά το δοκούν. Εδώ θα περιγράψω τόσο τους νομικούς όσο και τους πολιτικούς λόγους για τους οποίους ο χαρακτηρισμός είναι τόσο εσφαλμένος όσο και παράνομος -και ποια θα ήταν η διαδρομή για την ανατροπή του.

 

Νομικές αιτιολογήσεις των ΗΠΑ                                             

Ενώ η διαδικασία διαγραφής από τη λίστα είναι εγγενώς πολιτική -μπορεί να γίνει με ψήφο του Κογκρέσου και αντικατοπτρίζει την άσκηση πίεσης και τις αλλαγές στα εθνικά συμφέροντα- είναι σημαντικό να αποδείξουμε πρώτα ότι υπάρχει νομικό επιχείρημα για την διαγραφή του PKK από τον κατάλογο των καθορισμένων ως τρομοκρατικών οργανώσεων. Οι εξηγήσεις που θα εκτεθούν στο δεύτερο μέρος αυτού του άρθρου αφορούν πολιτικές εκτιμήσεις και απόδειξη «επαρκώς διαφορετικών περιστάσεων» που μπορούν να συμπεριληφθούν στην απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης προκειμένου να ανακαλέσει τον χαρακτηρισμό FTO. Τα ακόλουθα σημεία αφορούν τη νομική διαδικασία και τους σχετικούς ορισμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες για τον χαρακτηρισμό και τη διαγραφή από τη λίστα μιας FTO και τον τρόπο με τον οποίο σχετίζεται η δραστηριότητα του PKK.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, τα νομικά κριτήρια για μια ξένη τρομοκρατική οργάνωση είναι:

"Η οργάνωση πρέπει να είναι ξένη οργάνωση. Η οργάνωση ασκεί τρομοκρατική δραστηριότητα ή τρομοκρατία ή διατηρεί την ικανότητα και την πρόθεση να διεξάγει τρομοκρατική δραστηριότητα ή τρομοκρατία και η τρομοκρατική δραστηριότητα ή η τρομοκρατία της οργάνωσης αυτής απειλεί την ασφάλεια των υπηκόων των Ηνωμένων Πολιτειών ή την εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών."

Προκειμένου να καταχωρηθεί ως FTO, ο Υπουργός Εξωτερικών πρέπει να διαπιστώσει ότι ένας δεδομένος οργανισμός πληροί και τους τρεις αυτούς όρους. Εάν ο υπουργός επιθυμεί να ανακαλέσει έναν τέτοιο χαρακτηρισμό FTO, πρέπει να διαπιστώσει ότι οι συνθήκες που αποτέλεσαν τη βάση για τον ορισμό βάσει αυτού του ορισμού έχουν αλλάξει.

Το PKK πληρούσε ποτέ αυτά τα τρία αυτά κριτήρια; Το μεγαλύτερο επιχείρημα για τη διαγραφή σε αυστηρούς όρους της αμερικανικής κυβέρνησης έγκειται στην τελευταία προυπόθεση - «και η τρομοκρατική δραστηριότητα ή η τρομοκρατία του οργανισμού αυτού να απειλεί την ασφάλεια των υπηκόων των Ηνωμένων Πολιτειών ή την εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών». Το PKK δεν πληροί αυτούς τους όρους, ούτε βέβαια και τους πληρούσε το 1997. Παραδόξως, το PKK σήμερα αποτελεί λιγότερο απειλή για την ασφάλεια των Αμερικανών από το κράτος που ώθησε τις ΗΠΑ να το καταγράψουν ως τρομοκρατική οργάνωση, την Τουρκία.

Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, ο Τούρκος εκπρόσωπος της Προεδρίας Ibrahim Kalin απειλούσε να απαγάγει άτομα που κατοικούν στις Ηνωμένες Πολιτείες και αντιτίθενται στον Ερντογάν, λέγοντας ότι «παρόμοιες ενέργειες με εκείνες που διεξάγονται στο Κοσσυφοπέδιο μπορούν να διεξαχθούν σε άλλες χώρες». Οι Τούρκοι που ζούσαν στο Κοσσυφοπέδιο απήχθησαν και μεταφέρθηκαν στην Τουρκία, οι οικογένειές τους αγνοούν ακόμα και τώρα τη μοίρα των απαχθέντων. Το PKK δεν εξέφρασε  ποτέ τέτοια απειλή εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών ή των ατόμων που ζουν εκεί. Τον Μάιο του 2017, τα μέλη της ασφάλειας του Ερντογάν -μερικά από αυτά οπλισμένα- χτύπησαν βίαια τους συμμετέχοντες σε μια ειρηνική φιλοκουρδική διαδήλωση λίγα τετράγωνα απόστασης από τον Λευκό Οίκο ,τραυματίζοντας κάποιους από αυτούς σε σημείο να χρήζουν νοσηλείας. Το βίντεο με τον Ερντογάν στο οποίο φέρεται να συνομιλεί με τους σωματοφύλακες του πριν από την επίθεση, υποδηλώνει ότι ο ίδιος ίσως  είχε δώσει την σχετική διαταγή. Το PKK, στα 40 χρόνια της ύπαρξής του, δεν έχει βλάψει ποτέ ένα άτομο εντός των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως και στην περίπτωση της καταπολέμησης του ISIS, οποιοσδήποτε αμερόληπτος παρατηρητής πρέπει να παρατηρήσει και πάλι ότι το κράτος που πιέζει τις ΗΠΑ να καταγράφουν το PKK  ως τρομοκρατική οργάνωση είναι πολύ πιο καταστροφικό από το ίδιο το PKK.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν προηγουμένως διαγράψει οργανώσεις που έχουν τραυματίσει και σκοτώσει Αμερικανούς πολίτες - όπως τη ΜΕΚ, των Μουντζαχεντίν του Ιράν, η οποία φιλοξενεί σήμερα συνέδρια με την ελίτ της Ουάσινγκτον και έχει στενή σχέση με τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας John Bolton. Στη δήλωσή του που ανήγγηλε την αλλαγή του καθεστώτος της συγκεκριμένης οργάνωσης, το State Department σημείωσε ότι:

«Με τις σημερινές ενέργειες, το State Department δεν παραβλέπει ούτε ξεχνά τις προηγούμενες τρομοκρατικές ενέργειες της MEK, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής της στη δολοφονία Αμερικανών πολιτών στο Ιράν στη δεκαετία του 1970 και επίθεση στο αμερικανικό έδαφος το 1992. Το State Department έχει επίσης σοβαρές ανησυχίες γύρω από τη MEK ως οργάνωση, ιδίως όσον αφορά τους ισχυρισμούς περί καταχρήσεων που διαπράττονται εναντίον των μελών της.»

Τα αδικήματα που αναφέρονται εδώ περιλαμβάνουν την απόπειρα δολοφονίας του πρεσβευτή των ΗΠΑ στο Ιράν, τη συμμετοχή στην ιρανική κρίση ομήρων στα τέλη της δεκαετίας του 1970, την δολοφονία ενός αμερικανικού στρατιωτικού ελεγκτή και μια ένοπλη επίθεση κατά της ιρανικής αποστολής στα Ηνωμένα Έθνη στη Νέα Υόρκη που οδήγησε στον τραυματισμό αρκετών πολιτών. Αυτά αποτελούν πολύ μεγαλύτερες απειλές για την ασφάλεια των Αμερικανών από ό, τι έκανε το ΡΚΚ.

Υπάρχει ακόμη και ένα επιχείρημα, που έχει να κάνει με το ρόλο των οργανώσεων που υποστηρίζουν τη δημοκρατική συνομοσπονδιακή ιδεολογία και που πρωτοστάτησαν στην καταπολέμηση του ISIS, ότι δηλαδή το ΡΚΚ και οι άλλες ομάδες που ασπάζονται την ιδεολογία του έχουν στην πραγματικότητα προστατεύσει αμάχους στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο από τρομοκρατικές επιθέσεις. Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, η παγκόσμια τρομοκρατία έχει μειωθεί τα τρία τελευταία χρόνια, τα ίδια τρία χρόνια κατά τα οποία οι δημοκρατικές ομοσπονδιακές οργανώσεις εκκαθάρισαν περισσότερο τη Συρία από το ISIS από οποιονδήποτε άλλο παράγοντα της σύγκρουσης, απελευθερώνοντας βασικές πόλεις όπως η Raqqa και οργανώνοντας ευάλωτες κοινότητες, όπως η Γιεζίδι του Σίνγκαλ, στο θέμα της αυτοάμυνας. Η ηθική αποτυχία του ISIS και η οικοδόμηση ανθεκτικών κοινωνιών που αντιστέκονται στον εξτρεμισμό χωρίς εξωτερική παρέμβαση καθιστά τον κόσμο ασφαλέστερο. Οι δημοκρατικές ομοσπονδιακές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένου του ΡΚΚ, το έχουν κάνει αυτό.

Είναι σαφές ότι η ρήτρα που αφορά την στόχευση των Αμερικανών είναι το πιο σημαντικό μέρος των κριτηρίων προσδιορισμού που πρέπει να αμφισβητήσουμε σε αυτή την περίπτωση: είναι κάτι που η οργανωσή μας απλά δεν έκανε και δεν απειλεί ότι θα κάνει. Επίσης υπάρχει το ισχυρό επιχείρημα ότι οι ενέργειες του PKK δεν αποτελούν τρομοκρατία, αλλά μάλλον έναν αγώνα για εθνική απελευθέρωση και αντίσταση στην κατοχή, μια εξέγερση ή τις πράξεις ενός νόμιμου κόμματος σε έναν εμφύλιο πόλεμο. Κανένα από αυτά τα πλαίσια δεν είναι συνώνυμο της τρομοκρατίας και πολλοί μη κρατικοί φορείς και από τις δύο πλευρές δεν ορίζονται ως FTO από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ένα σημαντικό διεθνές νομικό κείμενο και προηγούμενο, μεγάλο μέρος του οποίου αναφέρεται σε αγώνες στην Παλαιστίνη και τη Νότια Αφρική, επιβεβαιώνει και αναπτύσσει το δικαίωμα στην ένοπλη αντίσταση στην κατοχή. Το ψήφισμα 37/43 του ΟΗΕ που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση το 1982 αναφέρει ότι ο ΟΗΕ «επιβεβαιώνει τη νομιμότητα του αγώνα των λαών για ανεξαρτησία, εδαφική ακεραιότητα, εθνική ενότητα και απελευθέρωση από την αποικιοκρατική και ξένη κυριαρχία και την ξένη κατοχή με όλα τα μέσα, συμπεριλαμβανομένου του ένοπλου αγώνα» και «όλοι οι λαοί  υπό ξένη και αποικιακή κυριαρχία έχουν δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, την εθνική ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα, την εθνική ενότητα και την κυριαρχία χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις». Το ίδιο ψήφισμα καταδικάζει τα δυτικά κράτη που είχαν «πολιτικές, οικονομικές, στρατιωτικές, πυρηνικές, στρατηγικές, πολιτιστικές και αθλητικές σχέσεις» με το καθεστώς του απαρτχάιντ στη Νότιο Αφρική και κάλεσε όλα τα κράτη να υποστηρίξουν ένα εμπάργκο όπλων εναντίον του. Καταδικάζει επίσης τα ισραηλινά εγκλήματα πολέμου, συμπεριλαμβανομένων των "επεκτατικών" δραστηριοτήτων του και τον βομβαρδισμό των Παλαιστινίων πολιτών.

Αυτό το αξιοσημείωτο έγγραφο δείχνει ότι ακόμη και τα Ηνωμένα Έθνη -όχι ακριβώς ένα προπύργιο του ριζοσπαστισμού- υπερασπίστηκαν το δικαίωμα στον ένοπλο αγώνα δύο χρόνια πριν το PKK ξεκινήσει τον ένοπλο αγώνα του ενάντια στις τουρκικές δυνάμεις. Δεν είναι δύσκολο να βρεθούν κοινά στοιχεία μεταξύ της συμπεριφοράς των καθεστώτων που καταδικάζει το ψήφισμα και της συμπεριφοράς του τουρκικού κράτους έναντι της δικής του κουρδικής μειονότητας και έναντι των κουρδικών πληθυσμών στο Ιράκ και τη Συρία -παραδείγματα άρνησης βασικών δικαιωμάτων με βάση την εθνικότητα, αναγκαστική αφομοίωση, οι στρατιωτικές επιθέσεις στον άμαχο πληθυσμό και ο επεκτατισμός απαντώνται σε όλη την ιστορία της τουρκικής σχέσης με τον κουρδικό λαό. Ο ΟΗΕ, στην πραγματικότητα, δεν αναφέρει το ΡΚΚ ως τρομοκρατική οργάνωση και δύο μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ -Ρωσία και Κίνα- δεν το καταγράφουν ως τέτοιa.

Ο Richard Falk, ο οποίος διετέλεσε έξι χρόνια ως ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα παλαιστινιακά εδάφη που από το 1967 τελούν υπό κατοχή, έγραψε μια διεθνή νομική υπεράσπιση της ένοπλης παλαιστινιακής αντίστασης στην ισραηλινή κατοχή, η οποία έχει επίσης σημαντικές επιπτώσεις όταν εξετάζει τι είναι και τι δεν είναι  τρομοκρατία. Ο Falk διαπίστωσε ότι:

«Η αποτυχία του Ισραήλ να συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο, ως πολεμοχαρής επιτιθέμενος, ισοδυναμεί με θεμελιώδη άρνηση του δικαιώματος αυτοδιάθεσης και γενικότερα του σεβασμού του πλαισίου της στρατιωτικής κατοχής -δημιουργώντας έτσι εξ αντανακλάσεως το παλαιστινιακό δικαίωμα αντίστασης. Στην ουσία, υποστηρίξαμε ότι η πρώτη ιντιφάντα ήταν μια έγκυρη έκφραση αυτού του δικαιώματος αντίστασης -όχι παράνομης ή εγκληματικής συμπεριφοράς εκ μέρους των Παλαιστινίων, αν και συγκεκριμένες παλαιστινιακές πράξεις εξακολουθούσαν να υπόκεινται στα ισχύοντα πρότυπα του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου»

Αυτό που έχει κάνει η Τουρκία στον κουρδικό λαό σε όλη την ιστορία της ύπαρξής της ως κράτος παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως κάτι άλλο από "μια θεμελιώδης άρνηση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης" -και επομένως η γενεσιουργός αιτία της αντίστασης του κουρδικού λαού.Ο ένοπλος αγώνας του ΡΚΚ θα μπορούσε επίσης να ερμηνευθεί ως η δράση μιας ανταρτικής ομάδας ή ενός κόμματος σε έναν εμφύλιο πόλεμο -κανένα από τα οποία δεν χαρακτηρίζεται αυτόματα ως τρομοκρατικό. Οι ΗΠΑ, στην πραγματικότητα, αρνούνται να αποδώσουν αυτόν τον χαρακτηρισμό στις αντάρτικες ομάδες που πληρούν τα κριτήρια  πολύ περισσότερο από ό,τι το PKK. Οι Αφγανοί Ταλιμπάν, ιδίως, δεν χαρακτηρίζονται ως τρομοκράτες παρά τις συνεχείς επιθέσεις εναντίον Αμερικανών υπηκόων και την υποστήριξη της πιο θανατηφόρας τρομοκρατικής επίθεσης στην ιστορία των ΗΠΑ -επειδή οι ΗΠΑ πιστεύουν ότι ένας τέτοιος ορισμός θα εμπόδιζε τις διαπραγματεύσεις με την ομάδα. Ο πρώην Ειδικός Εκπρόσωπος των ΗΠΑ για το Αφγανιστάν και το Πακιστάν, James Dobbins, δήλωσε σε μια συνέντευξη του το 2017, στη Φωνή της Αμερικής, ότι «εδώ δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Ταλιμπάν επιτίθενται περιστασιακά στους πολίτες εκ προθέσεως, όχι τυχαία, και αυτός είναι ο ορισμός της τρομοκρατίας. Επομένως, η ονομασία θα ήταν αρκετά ακριβής. Το ερώτημα είναι αν θα εξυπηρετήσει τους σκοπούς των ΗΠΑ και της κυβέρνησης του Αφγανιστάν για να γίνει αυτό το βήμα."

Οι ΗΠΑ απαριθμούν μόνο 67 οργανώσεις ως FTO, ένα κλάσμα του αριθμού των μη κρατικών φορέων που συμμετέχουν σε ένοπλες συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο σήμερα. Το PKK δεν θέτει τον εαυτόν του στο περιθώριο -στην πραγματικότητα, έχει υπογράψει τις Συμβάσεις της Γενεύης, επανειλημμένα εξέφρασε την προθυμία του να συμμετάσχει σε ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με το τουρκικό κράτος και, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, συνέβαλε στην ήττα του ισλαμικού χαλιφάτου  σώζοντας επίσης μια ευάλωτη θρησκευτική μειονότητα. Το να θεωρήσει κάποιος την οργάνωση  ως αντάρτικη  ή εμπλεκόμενο μέρος σε μια ενδοκρατική ένοπλη σύγκρουση δεν θα ήταν εκτός της συμπεριφοράς του.

 

Πώς θα μπορούσε να γίνει;

Προς το παρόν, υπάρχουν δύο τρόποι για να βγεί κάποιος από τη FTO. Σύμφωνα με το αμερικανικό δίκαιο, ο ορισμός της τρομοκρατίας μπορεί είτε να ανακληθεί από το Κογκρέσο είτε να αφαιρεθεί αν η επισκόπηση από τον Υπουργό διαπιστώσει ότι «οι περιστάσεις που αποτέλεσαν τη βάση της ονομασίας έχουν αλλάξει κατά τρόπο που να δικαιολογεί την ανάκληση». Η ίδια η οργάνωση μπορεί να υποβάλει αίτηση για επανεξέταση· αν έχουν περάσει πέντε χρόνια χωρίς επανεξέταση, ο Υπουργός πρέπει να διεξάγει μία. Το άρθρο 219 του νόμου για τη μετανάστευση και την ιθαγένεια που διέπει τη διαδικασία αυτή αναφέρει ότι ο οργανισμός που υποβάλλει αίτηση επανεξέτασης πρέπει να «προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία στην αναφορά ότι οι σχετικές περιστάσεις που περιγράφονται στην παράγραφο 1 διαφέρουν αρκετά από τις συνθήκες που αποτέλεσαν τη βάση, ώστε να δικαιολογείται ο αποχαρακτηρισμός της οργάνωσης.»

Υπάρχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα για κάθε πιθανή μέθοδο. Τα αμερικανικά όργανα διοίκησης δεν έχουν ισοτιμία μεταξύ τους -το Κογκρέσο ως σύνολο είναι περισσότερο ανοικτό σε ριζικές αλλαγές στην εξωτερική πολιτική από το υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο δείχνει την προτίμηση του υπέρ των εδραιωμένων συμμάχων όπως η Τουρκία. Ένα νομοσχέδιο μπορεί να διαρκέσει μήνες, αν όχι χρόνια, για να περάσει από το Κογκρέσο και στη συνέχεια να υπογραφεί από τον Πρόεδρο -μια χρονοβόρα διαδικασία που πρέπει να εξασφαλίσει την έγκριση πολλών ανθρώπων. Μια ανασκόπηση από τον υπουργό θα είναι ταχύτερη και θα περιλαμβάνει λιγότερες πηγές εισροών. Το κομματικό συμφέρον και οι συγκεκριμένες προσωπικότητες που διαδραματίζουν ρόλο έχουν επίσης σημασία, και οι διαφορετικές θέσεις  μέσα στο σημερινό Κογκρέσο και τη διοίκηση που εργάζεται πάνω στη σχέση ΗΠΑ-Τουρκίας το απεικονίζει αυτό. Οι αξιωματούχοι του Υπουργείου Άμυνας και ο Ειδικός Απεσταλμένος του Παγκόσμιου Συνασπισμού για την Νίκη εναντίον του ISIS, Brett McGurk, για παράδειγμα, είναι πιο πρόθυμοι να στηρίξουν το YPG, το SDF και τη Δημοκρατική Αυτόνομη Διοίκηση της Βορειοανατολικής Συρίας εις βάρος των τουρκικών θέσεων από ό, τι τα άτομα που συνδέονται με το Υπουργείο Εσωτερικών και  τη CIA. Τέτοιες διαιρέσεις υπάρχουν ακόμη και μέσα στους ίδιους τους οργανισμούς. Ο υπουργός Εξωτερικών Mike Pompeo είναι πιο συγκρουσιακός με την Τουρκία από ό,τι ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Rex Tillerson -όπως δείχνει η περίπτωση του Andrew Brunson. Μια αναφορά για επανεξέταση θα πρέπει να προέρχεται απευθείας από την ίδια την οργάνωση -ενώ η πίεση για μια ανάκληση του Κογκρέσου θα βασίζεται στην άσκηση πίεσης από άτομα και ομάδες που δεν απαγορεύονται στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Είναι πέρα από τους στόχους ή τις προθέσεις αυτού του άρθρου να υποδείξει ποια διαδρομή θα ήταν η πλέον ευνοϊκή για μια αποτελεσματική διαδικασία διαγραφής. Ωστόσο, ότι και οι δύο διαδρομές έχουν οφέλη και μειονεκτήματα που πρέπει να συνυπολογιστούν είναι σημαντικό να το λάβει υπόψιν οποιοσδήποτε εξετάζει όλες τις πρακτικές πτυχές της διαδικασίας.

Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι και για τις δύο διαδικασίες πρέπει να υπάρξει απόδειξη ότι οι συνθήκες σήμερα είναι "αρκετά διαφορετικές" από τις συνθήκες υπό τις οποίες το PKK χαρακτηρίστηκε ως τρομοκρατική οργάνωση το 1997 και πρέπει να υπάρξει πολιτική βούληση για διαγραφή από τη λίστα -οι πολιτικοί πρέπει να είναι σε θέση να πουν γιατί κάνουν αυτή την επιλογή. Υπάρχουν πολλά επιχειρήματα που πιθανώς θα στηρίξουν και θα ξεπεράσουν αυτό το σημείο αφετηρίας. Θα παρουσιαστούν στο δεύτερο μέρος αυτού του άρθρου.

Διαβάστε το β' μέρος εδώ

Η σημερινή πορεία για τη Rojava
Η σημερινή πορεία για τη Rojava

Δυναμική ήταν η σημερινή διαδήλωση συμπαράστασης στο δοκιμαζόμενο λαό της ...

Πορεία για τη Rojava!
Πορεία για τη Rojava!

Οι Κούρδοι της Αθήνας καλούν σε πορεία διαμαρτυρίας υπέρ του δοκιμαζόμενου λαού ...

Κατάσταση εκτάκτου ανάγκης στη Rojava: η ανακοίνωση της Δημοκρατικής Διοίκησης
Κατάσταση εκτάκτου ανάγκης στη Rojava: ...

Έκκληση προς την κοινή γνώμη και όλους τους ελεύθερους πολίτες:


Εκ μέρους του ...

ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΔΗΣΗ: Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ ΣΤΗ ROJAVA!
ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΔΗΣΗ: Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ ...

Η Rojava βρίσκεται, για μία ακόμη φορά, σε μεγάλο κίνδυνο. Η Τουρκία πρόκειται ...

Απεργία πείνας για τον Ocalan
Απεργία πείνας για τον Ocalan

Το Πολιτιστικό Κέντρο Κουρδιστάν οργάνωσε και πραγματοποιεί στα Προπύλαια ...