11 avgust 2022.
JAVNI APEL
Početkom dvadeset prvog vijeka, sile globalne hegemonije počele su da realizuju projekat
„Veliki Bliski istok“, a kurdskom narodu nije bilo mjesta u tom projektu, koji ima za cilj da
iscrta nove sfere uticaja i geografske karte zasnovane na širenju haosa. Ove sile su od političkog
islama napravile oruđe, a Tursku su postavili za predvodnicu ovog projekta, što je omogućilo
Turskoj da slijedi i donosi sopstvene planove. Turski projekat ima dva cilja, prvi je eliminacija
kurdskog naroda, a drugi je proširenje turskih granica u skladu sa Otomanskim nacionalnim
paktom (Misak-ı Millî).
Dok su hegemonističke sile bile zaokupljene sukobom između autoritarnih i diktatorskih režima
s jedne strane i narodnih pobuna s druge strane, Turska je bila zauzeta organizovanjem,
naoružavanjem i finansiranjem selafijskih džihadističkih snaga, uključujući DAEŠ, koji je
izbacio iz kolosjeka narodne revolucije koje su tražile slobodu i demokraiju. Ovo je podstaklo
hegemonističke sile da uspostave „Globalnu koaliciju protiv DAEŠ-a“. Kurdski narod, koji je
postao meta turske države i njenih plaćenika, postao je pravi saveznik Globalne koalicije u borbi
protiv terorizma i bio je u stanju da pobedi DAEŠ, kao što je bio u stanju da se suprotstavi
džihadističkim frakcijama koje su postale oruđe u rukama turske države.
Štaviše, turska država nije prihvatila ovaj uspon kurdskog naroda, koji je postao avangarda
demokratije i slobode kojoj narodi regiona teže i traže mesto u bliskoistočnom društvu. Stoga je
Turska intervenisala svom svojom moći i snagom, koja proizilazi iz NATO-a, da okupira Idlib,
Azaz, Al-Bab i Džarablus 2016. godine, Afrin 2018. godine, a zatim je proširila svoju okupaciju
na Tal Abjad i Ras Al-Ain 2019. Turska sada praktikuje sve oblike „specijalnog ratovanja“ i
prijeti da će okupirati ostatak Rojave i potkopati autonomnu upravu. Takođe ima za cilj da
okonča demokratski projekat, koji je uspostavljen u regionu i uključuje sve sirijske komponente,
kao što su Kurdi, Arapi, Sirijci, Asirci, Turkmeni, muslimani, hrišćani i Jezidi, i tako može
poslužiti kao primer za demokratsku Siriju, koju sirijski narod nastoji da postigne.
Turski fašizam nije zadovoljan onim što je okupirao, ali se raduje okupaciji cijele sjeverne Sirije
i iskorjenjivanju kurdskog naroda i svih komponenti koje ne slijede turske naredbe, u cilju
sprovođenja demografskih promjena koje odgovaraju njegovim ambicijama, kao što sada radi u
okupiranim sirijskim oblastima, kao što su Afrin, Tal Abjad i Ras al-Ain. Turska takođe ne
priznaje nikakve pravne ili moralne standarde u svojoj praksi, jer se nije pridržavala sporazuma o prekidu vatre koji je potpisala i sa Sjedinjenim Državama i sa Ruskom Federacijom, i nastavlja
da praktikuje ubijanje i uništavanje pred očima svijeta svakodnevno ispaljujući bombe i rakete
preko granica bez diskriminacije, gađajući decu, starce i žene, a ne oklijeva ni sa upotrebom
međunarodno zabranjenog oružja, uključujući i hemijsko oružje.
Mi u Generalnom savjetu Partije demokratske unije (PID) vidimo da ambicije turske države nisu
ograničene samo na Rojavu i sjevernu Siriju već se protežu na sve oblasti koje su bile pod
otomanskom okupacijom, a vladari Turske ne kriju tu činjenicu. Dakle, turski vojnici su na
Kipru, u Libiji, Siriji, Iraku, Azerbejdžanu. Shodno tome, Turska i njen predsednik Erdogan
predstavljaju pretnju miru u svijetu. Ako međunarodna zajednica ne uspije da se suprotstavi
ovim ambicijama, svijet bi se mogao suočiti sa drugim Hitlerom, ili sa drugim Sadamom. Iz tog
razloga apelujemo na sve demokratske sile u Kurdistanu i svijetu, kao i na sve organizacije za
ljudska prava i one koji se protive upotrebi zabranjenog i hemijskog oružja i pozivamo ih da
stanu uz kurdski narod i komponente severoistoka Sirije u njihovom otporu protiv brutalnosti
turskog fašizma i njegove bahatosti. Čvrsto vjerujemo da u isto vrijeme branimo naše postojanje
i ljudske vrijednosti.
Solidarnost naroda i njihove demokratske moći dovoljne su za poraz fašizma i tiranije.
Generalni savet Partije demokratske unije (PID)Ένωσης (PYD)
