Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης σήμερα 21 χρόνων από τη μαύρη μέρα της 15ης Φλεβάρη του 1999, όταν ο ηγέτης του κουρδικού λαού, Abdullah Ocalan” απήχθη από την ελληνική πρεσβεία στο Ναϊρόμπι και οδηγήθηκε στην Τουρκία, η καμπάνια “Peace in Kurdistan” εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:
Είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι έχουν περάσει περισσότερο από δύο δεκαετίες από τότε που ο Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, ο ηγέτης και ιδρυτής του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος, συνελήφθη και φυλακίστηκε. Είναι δύσκολο να δεχτεί κανείς αυτή την πραγματικότητα, επειδή ο Αμπντουλλάχ Οτζαλάν ασκεί μια σημαντική επιρροή στη σημερινή πολιτική κατάσταση του κουρδικού κινήματος στην Τουρκία και σε ολόκληρη την περιοχή. Η επιρροή του έχει αποκτήσει πλέον μονιμότητα, ως αποτέλεσμα της δύναμης των ιδεών του και της πίστης του λαού του.
Ο κουρδικός λαός και οι υποστηρικτές του ανά τον κόσμο εξοργίστηκαν και τρόμαξαν από το βίαιο και συνωμοτικό τρόπο με τον οποίο ο Οτζαλάν απήχθη, μετά από μια συντονισμένη και με τη συμμετοχή πολλών κρατών επιχείρηση, που περιλάμβανε υπηρεσίες ασφαλείας να συνωμοτούν σε ολόκληρες ηπείρους. Μεταφέρθηκε στην Τουρκία από την Κένυα, αφού οι κινήσεις του παρακολουθούνταν στη μισή υφήλιο. Παραδόθηκε στην Τουρκία, σιδηροδέσμιος και υποτίθεται ταπεινωμένος, όπως ένα τρόπαιο για την ικανοποίηση των νικητών και της αλαλάζουσας μάζας των οπαδών τους.
Μετά από αυτό, ο Οτζαλάν υποτίθεται ότι είχε νικηθεί, οι ιδέες του ότι είχαν εξαλειφθεί και ότι η επιρροή του είχε σβήσει για πάντα. Οι Τούρκοι ηγέτες μάλιστα γιόρτασαν το θρίαμβο, αλλά οι εορτασμοί τους για νίκη επί των Κούρδων ήταν πρόωροι. Ο Οτζαλάν συνελήφθη, κατηγορήθηκε, δικάστηκε, κρατήθηκε, βρέθηκε στην απομόνωση, απομακρύνθηκε από την κοινή γνώμη, αλλά οι ιδέες και η επιρροή του δεν μειώθηκαν. Απεναντίας, το φως του συνέχισε να λάμπει. Στην πραγματικότητα, με τα χρόνια, η θέση του Οτζαλάν και η επιρροή των ιδεών του για την απελευθέρωση της ανθρωπότητας και τον εκδημοκρατισμό της κοινωνίας μας έχουν αυξηθεί. Οι σπόροι που έχουν φυτευτεί με τα γραπτά του, τις ομιλίες του και το παράδειγμα αντίστασής του έχουν εξελιχθεί σε μια μεγάλη κοινωνική δύναμη που έχει αρχίσει να αλλάζει για πάντα την περιοχή. Πισωγυρίσματα μπορεί να υπάρχουν, αλλά οι άνθρωποι έχουν αφυπνιστεί και έχουν δοκιμάσει την ελευθερία.
Οι Κούρδοι στα απελευθερωμένα μέρη της Συρίας, στη Ροζάβα, αν και τώρα βρίσκονται και πάλι υπό σοβαρή απειλή από την τουρκική επέμβαση, καθοδηγούνται από το πρόγραμμα του Οτζαλάν για μια αποκεντρωμένη συμμετοχική δημοκρατία (“Δημοκρατικός Συνομοσπονδισμός”). Το κουρδικό κίνημα στην Τουρκία συνεχίζει να αντιστέκεται, μέσω των εκλογών στις οποίες υποστηρίζεται όλο και περισσότερο το Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (HDP), παρά το γεγονός ότι οι εκλεγμένοι δήμαρχοι και βουλευτές του καθαιρέθηκαν και συνελήφθησαν. Οι Κούρδοι έχτισαν τα κοινωνικά τους θεσμικά όργανα, τα μέσα ενημέρωσης τους και ενίσχυσαν τον πολιτισμό τους μέσω της ανάδειξης της εθνικής τους συνείδησης, ως αποτέλεσμα του ακούραστου πολιτικού ακτιβισμού του Οτζαλάν και των ακολούθων του. Παρά την αυξημένη καταστολή από τον Ερντογάν, οι Κούρδοι εξακολουθούν να αντιστέκονται. Δεν έχουν νικηθεί. Εξακολουθούν να βλέπουν τον Οτζαλάν ως ηγέτη και δάσκαλο. Ομοίως, οι Κούρδοι στο Ιράν επίσης αντιστέκονται, παρά τα κύματα καταστολής και την κρίση στο ιρανικό κράτος.
Η συνεχιζόμενη κράτηση του Οτζαλάν παραμένει μια σοβαρή αδικία και αποτελεί έναν ανεξίτηλο λεκέ για την Τουρκία, της οποίας η φήμη φαίνεται να καταστρέφεται ανεπανόρθωτα. Η κράτησή του σε απομόνωση μετά από τόσα χρόνια είναι ένα έγκλημα κατά του κουρδικού λαού και είναι σίγουρα καιρός ο Οτζαλάν να απελευθερωθεί. Προσπάθησε, κόντρα στις πιθανότητες, να διαδραματίσει έναν εποικοδομητικό ρόλο στην κατεύθυνση της επίτευξης μιας διαρκούς ειρήνης και συμφιλίωσης μεταξύ του τουρκικού και του κουρδικού λαού. Έχει επιμείνει επί δεκαετίες, παρότι έχει εισπράξει πολλές αρνήσεις από τους πολιτικούς ηγέτες της Άγκυρας. Ο Οτζαλάν αντιπροσωπεύει την ελπίδα και την αντοχή. Παραμένει ακόμα η φωνή των Κούρδων και διατυπώνει με σαφήνεια το αίτημά τους για δικαιοσύνη και ελευθερία.
Η Τουρκία επιμένει να λέει στον κόσμο ότι ο Οτζαλάν είναι επικίνδυνος. Ότι είναι τρομοκράτης. Ότι ποτέ δεν μπορεί να απελευθερωθεί. Πολλοί, όμως, έχουν μια πολύ διαφορετική άποψη. Για τους Κούρδους και για πολλούς άλλους ανθρώπους, ο Αμπντουλλάχ Οτζαλάν είναι ένας γενναίος και πρωτότυπος στοχαστής, ο πολιτικός ηγέτης του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος. Μια ηρωική φιγούρα και, αν το επιτρέψουν οι συνθήκες, ο δυναμικός αρχιτέκτονας της ειρήνης. Η πρόσφατη ιστορική απόφαση του δικαστηρίου στο Βέλγιο και ο χαρακτηρισμός του PKK (ΣτΜ: ως μέλος μιας ένοπλης σύγκρουσης και ΟΧΙ τρομοκρατικής οργάνωσης) πρέπει να επηρεάσει σημαντικά τη στάση απέναντι στο PKK και τον τρόπο με τον οποίο γίνεται αντιληπτός ο Οτζαλάν. Το βελγικό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο απελευθερωτικός αγώνας στο Κουρδιστάν δεν μπορεί να οριστεί ως τρομοκρατία, ότι το ζήτημα δεν αφορά την τρομοκρατία αλλά τον πόλεμο και ότι το PKK είναι το ένα μέρος αυτού του πολέμου.
Ο Οτζαλάν είναι ο ηγέτης ενός λαού. Δικαιούται μία θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, για μια ειρηνική επίλυση. Υπάρχει ακόμη η δυνατότητα για τον Οτζαλάν να διαδραματίσει εποικοδομητικό ρόλο στην επίτευξη της ειρήνης που αναζητούν οι Κούρδοι. Καθώς ο Οτζαλάν συμπληρώνει την 21η χρονιά του πίσω από τα σίδερα της φυλακής, ήρθε η ώρα να επανεξεταστεί η περίπτωσή του, ήρθε ο καιρός να ξανακερδίσει την ελευθερία του και ο καιρός να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στις κουρδο-τουρκικές σχέσεις. Η αδυσώπητη βία και η καταστολή απλά δεν μπορούν να συνεχιστούν.
