Μια νεαρή Ελληνίδα, η Ελευθερία Φορτουλάκη, ήταν 23 ετών όταν έγραψε ένα σύντομο σημείωμα που έγραφε: «Γιορτάζω φέτος το Newroz, αλλά λίγο καθυστερημένα».
Στις 24 Μαρτίου 2006 (ΣτΜ: το Newroz, η κουρδική πρωτοχρονιά, γιορτάζεται στις 21 Μαρτίου), η γυναίκα με το συμβολικό όνομα «Ελευθερία» άναψε πυρά για το Newroz με το ίδιο της το σώμα. Έχασε τη ζωή της τρεις μέρες αργότερα. Η τελευταία της επιστολή ήταν η εξής:
«Η μητέρα μου πιστεύει ότι δεν αγαπώ την Ελλάδα, γι’ αυτό και μιλάω κουρδικά. Αγαπημένη μου μητέρα, αγαπώ την Ελλάδα. Είναι το σπίτι μου. Αλλά αγαπώ και το Κουρδιστάν, σαν να ήταν η πατρίδα μου. Λατρεύω τα ελληνικά, αλλά αγαπώ και τα κουρδικά σαν να είναι η γλώσσα της μητέρας μου. Μητέρα, αγαπητή μου μητέρα, η αδελφοσύνη μεταξύ των λαών είναι ωραίο πράγμα. Ο κουρδικός λαός αγωνίζεται για την αδελφοσύνη όλων των λαών. Οι Κούρδοι θέλουν το δικαίωμά τους στη μητρική τους γλώσσα και την εκπαίδευσή τους. Θέλουν να ζήσουν σαν άνθρωποι. Γι’ αυτό, μητέρα, οι δυνάμεις που χώρισαν το Κουρδιστάν στα τέσσερα σκοτώνουν τους Κούρδους. Εμείς έχουμε παιδεία στα ελληνικά, έχουμε κράτος. Οι Κούρδοι όχι. Τα παιδιά μας πρέπει να μιλούν και τις δύο γλώσσες. Η μητέρα τους είναι Ελληνίδα και ο πατέρας τους Κούρδος. Ξέρω ότι η τελευταία μου πράξη δεν είναι ένας καλός τρόπος να αναλάβω δράση.
Χαιρετίζω όλους τους μάρτυρες του Κουρδιστάν και της Μέσης Ανατολής. Φέτος γιορτάζω το Newroz, λίγο καθυστερημένα. Γιορτάζω όπως και οι Zekiye Alkan, Sema Yüce, Ronahi, Berivan, Rahşan Demirel και όλοι οι άλλοι που έκαναν ιερές πράξεις. Η αποφασιστικότητά τους εξύψωσε τον κουρδικό λαό και το ίδιο το Κουρδιστάν. Έγραψαν ιστορία για τους Κούρδους. Φιλώ τα χέρια των οικογενειών των μαρτύρων και των Μητέρων για την Ειρήνη» (ΣτΜ: πρόκειται ένα κίνημα γυναικών, το οποίο στοχεύει στην προώθηση της ειρήνης μεταξύ των διαφορετικών εθνοτικών ομάδων της Τουρκίας με μη βίαια μέσα).
Η Ελευτερία Φορτουλάκη έβαλε φωτιά στο σώμα της στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου στα Σεπόλια σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις συνθήκες απομόνωσης που επιβλήθηκαν στον Abdullah Öcalan. Ο σύζυγός της, Şiwan Otlas, είπε ότι η τελευταία της πράξη έλαβε χώρα ενάντια στην τυραννία που υπέστησαν οι Κούρδοι.
Η αυτοπυρπόληση είναι μια αρχαία (και τραγική) παράδοση μεταξύ των Κούρδων, ιδιαίτερα των Γιεζίντι. Ως έσχατη λύση, σε περιόδους σύγκρουσης οι γυναίκες έκοβαν τις πλεξούδες τους σε μια συμβολική πράξη απόγνωσης. Αν αυτό δεν λειτουργούσε, στις πιο ακραίες περιπτώσεις θα έκαιγαν το σώμα τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Μια προσπάθεια να αποτραπούν χειρότερα πράγματα.
Η φωτιά έχει βαθιά σημασία στον κουρδικό πολιτισμό, διαδραματίζοντας κεντρικό ρόλο ειδικά στις προ-ισλαμικές κοινότητες. Πιστεύεται ότι η ιερή φωτιά είναι μέσο κάθαρσης. Πολλοί άνθρωποι, μεταξύ των οποίων πολλές γυναίκες, επέλεξαν αυτή την απόλυτη πράξη αυτοθυσίας για να διαμαρτυρηθούν για τη σύλληψη και τη φυλάκιση του Abdullah Öcalan όλα αυτά τα χρόνια. Ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) έχει επανειλημμένα κάνει εκκλήσεις ενάντια σε τέτοιες πρακτικές.
Το ζευγάρι είχε μαζί δύο παιδιά. Ο γιος τους, Ερνέστο, ήταν 23 μηνών τότε και η κόρη τους, Κλάρα, μόλις 13 μηνών. «Η Ελευθερία ενδιαφέρθηκε βαθιά για τον Öcalan, τον κουρδικό λαό και όσους αγωνίζονται για την ελευθερία. Παρακολουθούσε κάθε εξέλιξη. Ήθελε να πάει πιο βαθιά, να δει περισσότερα, να ζήσει τα πάντα», θυμάται ο Otlas. «Κάποιοι από τους στενούς της φίλους έχασαν τη ζωή τους. Και η αιχμαλωσία του Öcalan ξύπνησε μια βαθιά οργή μέσα της. Άφησε πίσω τα δύο παιδιά της, για να κάνει μια τέτοια πράξη».
Η Ελευθερία πάντα ενδιαφερόταν για τον κουρδικό αγώνα, πριν ακόμη γνωρίσει τον Κούρδο σύζυγό της. Διάβαζε και παρακολουθούσε ό,τι έβρισκε και μάλιστα αποφάσισε να μάθει κουρδικά για να καταλάβει περισσότερα. Ήθελε τα παιδιά της να μιλούν και κουρδικά. Η τοποθεσία για την τελική της πράξη δεν επιλέχθηκε για θρησκευτικούς λόγους, εξήγησε ο Otlas: «Ο φίλος της, ο Rohat, είχε κάνει το ίδιο πράγμα πριν από μερικά χρόνια, στο ίδιο σημείο. Η Ελευθερία επηρεάστηκε επίσης σε μεγάλο βαθμό από τις ενέργειες άλλων που είχαν αυτοπυρποληθεί τις προηγούμενες μέρες από το Newroz. Είχε ατελείωτο σεβασμό για όλους στον αγώνα για ελευθερία, δεν μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη».
Η πράξη της αναφέρθηκε για πρώτη φορά στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης δύο εβδομάδες μετά τον θάνατό της. «Υπάρχουν δύο λόγοι για αυτό», είπε ο Otlas. «Πρώτον, επειδή η Ελλάδα ήταν ανάμεσα στις χώρες που συνωμότησαν για τη σύλληψη του Öcalan. Δεν ήθελε να προκαλέσει την εχθρότητα της Τουρκίας. Και δεύτερον, γιατί δεν ήθελαν ένα άτομο ελληνικής καταγωγής να πραγματοποιήσει μια τέτοια ενέργεια για τον Öcalan. Δεν ήθελαν να γίνει γνωστή η επιρροή του Öcalan. Η Ελλάδα ήθελε να κρατήσει το θέμα κρυφό, αλλά τα κουρδικά μέσα ενημέρωσης γνωστοποίησαν σε όλο τον κόσμο την πράξη της Ελευθερίας».
Τα παιδιά τους, τώρα 17 και 18 ετών, έμαθαν να μιλούν ελληνικά στο σχολείο. Στο σπίτι μιλούσαν μόνο κουρδικά, σύμφωνα με την τελευταία επιθυμία της Ελευθερίας.
«Το Newroz έχει μια ενέργεια που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είπε ο Otlas. «Ας ενωθούμε όλοι οι λαοί της Μεσοποταμίας αυτή την ημέρα και ας είναι φέτος η χρονιά που ανάβουμε τη φωτιά για την ελευθερία».
