Σημείωση συντάκτη: Σαν σήμερα, πριν τέσσερα χρόνια, στις 18 Μαρτίου του 2018, η Τουρκία εισέβαλλε στο Αφρίν, στην ολοκλήρωση της επιχείρησης με το -ειρωνικό- όνομα “Κλάδος Ελαίας”. Έκτοτε, η παράνομη κατοχή ενός κομματιού της συριακής επικράτειας συνεχίζεται, με καθημερινές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εναντίον των αμάχων, μέσα στην εκκωφαντική σιωπή της διεθνούς κοινότητας.
Διαβάστε ένα μικρό αφιέρωμα στην εισβολή και την κατοχή του Αφρίν, από το Rojava Information Center. Στον αρχικό σύνδεσμο τεκμηριώνονται, με σχετικά λινκς, όλοι οι ισχυρισμοί του άρθρου.
***
Το Καντόνι του Αφρίν ήταν το δυτικότερο καντόνι της Ροζάβα και της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας, όπου ζούσαν 200.000 Κούρδοι. Αν και ο πληθυσμός ήταν συντριπτικά κουρδικόυς, φιλοξενούσε διάφορες θρησκευτικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των Γιεζίντι, των Αλαουιτών και Χριστιανών μαζί με τους Σουνίτες Μουσουλμάνους. Πριν από την τουρκική εισβολή, ήταν ένα από τα πιο ειρηνικά και ασφαλή μέρη της Συρίας, χωρίς ουσιαστικά ποτέ να δει μάχες κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, εκτός από περιστασιακές συμπλοκές μεταξύ YPG/YPJ και τζιχαντιστών δυνάμεων στα σύνορά της. Ως αποτέλεσμα, το Αφρίν πρόσφερε ένα ειρηνικό καταφύγιο σε πάνω από 300.000 εσωτερικά εκτοπισμένους από άλλα μέρης της Συρίας.
Στις 20 Ιανουαρίου 2018, η Τουρκία εξαπέλυσε αεροπορικές επιδρομές σε δεκάδες τοποθεσίες στο Αφρίν, στο ξεκίνημα μιας εισβολής που ονομάστηκε «Επιχείρηση Κλάδος Ελαίας». Ο δηλωθείς λόγος της εισβολής ήταν η ασφάλεια των τουρκικών συνόρων από διασυνοριακές επιθέσεις από τη μεριά του Αφρίν.
Ωστόσο, μια έρευνα του BBC διαπίστωσε ότι η τουρκική κυβέρνηση είχε διογκώσει κατάφωρα τους αριθμούς που ανέφερε για να δικαιολογήσει την εισβολή, μιλώντας για έναν αριθμό 700 διασυνοριακών περιστατικών που προήλθαν μόνο από το Αφρίν, ενώ στην πραγματικότητα η Τουρκία βίωσε μόνο 26 διασυνοριακές επιθέσεις από ολόκληρη τη Συρία μαζί.
Η Τουρκική Αεροπορία «βομβάρδισε αδιάκριτα αμάχους» καθώς και θέσεις των YPG/YPJ, ενώ πραγματοποιήθηκε χερσαία επίθεση από φατρίες και πολιτοφυλακές που οργανώθηκαν υπό την ομπρέλα του Εθνικού Στρατού που υποστηρίζεται από την Τουρκία. Μέχρι τις 15 Μαρτίου (ΣτΜ: του 2018), οι πολιτοφυλακές που υποστηρίζονται από την Τουρκία είχαν περικυκλώσει την πόλη Αφρίν και την έθεσαν υπό το βομβαρδισμό του πυροβολικού. Τουρκική αεροπορική επιδρομή έπληξε το μοναδικό λειτουργικό νοσοκομείο της πόλης, σκοτώνοντας 16 πολίτες. Οι άμαχοι τράπηκαν σε φυγή και η SDF αναγκάστηκε σε υποχώρηση, και στις 18 Μαρτίου του 2018 η Τουρκία κατάφερε την de facto κατοχή του Αφρίν.
Ένας αριθμός μεταξύ τετρακοσίων και πεντακοσίων αμάχων σκοτώθηκαν στην εισβολή, κατά κύριο λόγο ως αποτέλεσμα των τουρκικών βομβαρδισμών. Άλλοι πολίτες εκτελέστηκαν στο πεδίο. Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε ότι οι αεροπορικές επιδρομές της Τουρκίας πάνω και γύρω από πολιτικούς στόχους θα μπορούσαν να παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και επίσης σημείωσε ότι οι Τούρκοι συνοριοφύλακες πυροβόλησαν αδιακρίτως αμάχους πρόσφυγες που προσπαθούσαν να διαφύγουν από τη σύγκρουση.
Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, οι πολιτοφυλακές που υποστηρίζονται από την Τουρκία επιβάλλουν το νόμο της σαρία, πραγματοποιούν απαγωγές, δολοφονίες και βασανισμούς αμάχων και διαπράττουν παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που πιθανώς ισοδυναμούν με εγκλήματα πολέμου.
Στην Τουρκία, περισσότεροι από 800 χρήστες μέσων κοινωνικής δικτύωσης και σχεδόν 100 πολιτικοί και δημοσιογράφοι τέθηκαν υπό κράτηση επειδή επέκριναν την επιχείρηση. Ως αποτέλεσμα της κατοχής του Αφρίν από την Τουρκία, 300.000 άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί. Η Τουρκία έχει επίσης μεταφέρει χιλιάδες τζιχαντιστές μαχητές και τις οικογένειές τους –ιδιαίτερα μέλη της διαβόητης φατρίας Jaysh al-Islam (Ο Στρατός του Ισλάμ)– στο Αφρίν από περιοχές που ελέγχονται από τους αντάρτες αλλού στη Συρία.
Πριν από την κατάληψή του, το Αφρίν αποτελούσε μέρος του δημοκρατικού συστήματος της Αυτόνομης Διοίκησης της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας και απολάμβανε σχετικά υψηλό επίπεδο σταθερότητας, οικονομικής ευημερίας και ισότητας των φύλων. Δεδομένου ότι η περιοχή έχει καταληφθεί από δυνάμεις που υποστηρίζονται από την Τουρκία – πολλές από τις οποίες προσυπογράφουν την τζιχαντιστική ιδεολογία – οι κάτοικοι της περιοχής βιώνουν αναγκαστικό εκτοπισμό, δημογραφική αλλοίωση, παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εκτεταμένη βία.
