Ο πρώην Πρόεδρος της Κένυας έπαιξε ρόλο στην απαγωγή του ηγέτη του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) το 1999 με τη βοήθεια της CIA, δήλωσε ο πρώην επικεφαλής της Δικαιοσύνης της Κένυας και Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Willi Mutunga (Γουίλι Μουτούνγκα), στο Medya Haber TV.
Η φετινή 15 Φλεβάρη σηματοδοτεί την 24η επέτειο από την απαγωγή του ηγέτη του PKK από την Κένυα και τη μεταφορά του στην Τουρκία. Καθώς πλησιάζει η επέτειος, που αποκαλείται από τους Κούρδους και τους υπερασπιστές των δικαιωμάτων ως «η μέρα της διεθνούς συνωμοσίας», ο Erem Kansoy από το Medya Haber TV επισκέφτηκε το Ναϊρόμπι και μίλησε με τον Mutunga.
Ακτιβιστής στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Κένυας την εποχή της απαγωγής του Öcalan, ο Mutunga είπε στον Kansoy ότι όχι μόνο πιστεύει ότι υπήρξε μια συνωμοσία, αλλά και ότι εμπλέκεται ο πρώην πρόεδρος της Κένυας. «Υπήρχε μια φήμη που θυμάμαι πολύ καθαρά: ο τότε Κενυάτης πρόεδρος χρηματίστηκε για να συμμετάσχει σε αυτή τη συνωμοσία».
Στη δεκαετία του 1990 επικρατούσε εκτεταμένη και έντονη εθνοτική βία με πολιτικά κίνητρα στην Κένυα. Ωστόσο, το δημοκρατικό κίνημα ελευθερίας αναπτύχθηκε, με μαζικές διαδηλώσεις και νομικές προκλήσεις που ανάγκασαν την κυβέρνηση να εφαρμόσει αρκετές μεταρρυθμίσεις. Το 1999, όταν απήχθη ο Öcalan, η χώρα βρισκόταν στα πρόθυρα ενός δημοκρατικού μετασχηματισμού ενάντια στην κατασταλτική κυβέρνηση που βρισκόταν στην εξουσία για περισσότερα από 20 χρόνια.
«Ήταν λάθος να έρθει σε μια χώρα όπου το κίνημα και η ηγεσία του Öcalan είχαν τόσους πολλούς εχθρούς», είπε ο Mutunga, δείχνοντας το πολιτικό περιβάλλον στη χώρα εκείνη την εποχή. «Αν θέλετε πραγματικά να καταλάβετε τι ακριβώς συνέβη σε αυτόν τον μεγάλο μαχητή της ελευθερίας, τότε θα πρέπει να κοιτάξετε τις υπηρεσίες πληροφοριών για το κομμάτι της υπόθεσης στην Κένυα», πρόσθεσε. «Οι μυστικές υπηρεσίες της Κένυας δούλευαν χέρι-χέρι με τη CIA, το FBI, την MI6 και ακόμη και τη MOSSAD. Δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό!»
Ο Mutunga εξήγησε ότι η απαγωγή του Öcalan αντιμετωπίστηκε με αντιδράσεις από τους Κενυάτες, προσθέτοντας ότι ο Öcalan εξακολουθεί να συζητιέται στη χώρα του σήμερα, ακόμη και από τη νεολαία.
«Ο αγώνας του Öcalan δεν πρέπει να διαχωρίζεται από τον αγώνα σε αυτή τη χώρα. Ως Κενυάτες, νιώθουμε μεγάλη ντροπή γιατί το κράτος μας δεν υποστήριξε τον Öcalan εκείνη την εποχή. Όπως έλεγαν οι Νοτιοαφρικανοί όταν ο Μαντέλα ήταν αιχμάλωτος: Ο Öcalan πρέπει να απελευθερωθεί!».
Ο Öcalan αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Συρία στις 9 Οκτωβρίου 1998, αφού η Τουρκία συγκέντρωσε στρατεύματα στα σύνορα, απειλώντας τη χώρα με εισβολή, αν δεν απελάσει τον ηγέτη του PKK. Τέσσερις μήνες αργότερα, στις 15 Φεβρουαρίου 1999, συνελήφθη στην Κένυα, αφού ζήτησε άσυλο σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Η κυβέρνηση της Κένυας αρνήθηκε ότι εμπλέκεται σε σχέδιο απαγωγής του Öcalan, αλλά τουρκικές εφημερίδες προσκείμενες στο στρατό, ανέφεραν ότι η μυστική υπηρεσία της Κένυας βοήθησε τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες να εκτρέψουν ένα αυτοκίνητο που μετέφερε τον Κούρδο ηγέτη μακριά από την ελληνική πρεσβεία στο Ναϊρόμπι.
Ο ίδιος ο Öcalan είχε αναφέρει παλαιότερα ότι, μετά από 15 ημέρες παραμονής στην ελληνική πρεσβεία, δέχθηκε πίεση να πάρει ένα όπλο και εξαναγκάστηκε να φύγει από την αστυνομία της Κένυας. Ο Öcalan αρνήθηκε να πάρει το όπλο, αλλά του είπαν αργότερα ότι αν είχε δεχτεί θα είχε δολοφονηθεί στο δρόμο για το αεροδρόμιο(!).
Ο Öcalan καταδικάστηκε σε θάνατο στην Τουρκία στις 29 Ιουνίου 1999, αλλά η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη χωρίς αναστολή, όταν καταργήθηκε η θανατική ποινή στη χώρα το 2002. Από τότε κρατείται στη φυλακή του νησιού İmralı και σε απόλυτη απομόνωση για τα τελευταία δύο χρόνια.
