Στις 19 Ιουλίου 2012, οι Κούρδοι βρήκαν τη δική τους «Ημέρα Ελευθερίας» όταν ο λαός του Κόμπανι ανέλαβε τον έλεγχο της μοίρας του, απωθώντας τις συριακές δυνάμεις του Άσαντ και ξεκίνησε την εγκαθίδρυση της δικής του αυτοδιοίκησης. Την επόμενη μέρα, 20 Ιουλίου, ο λαός του Αφρίν συμμετείχε σε αυτή την προσπάθεια, πυροδοτώντας ένα κύμα επιτυχημένης αντίστασης τις επόμενες ημέρες και μήνες σε όλη την περιοχή που αναδύθηκε και σήμερα είναι γνωστή ως Ροζάβα. Η ηρωική αντίσταση αυτών των μαχόμενων Κούρδων ανδρών και γυναικών ενέπνευσε αμέσως την αλληλεγγύη από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και λαοί όλων των εθνών συσπειρώθηκαν για την υπεράσπιση του Κόμπανι.
Αυτό που έγινε γνωστό ως η Επανάσταση της Ροζάβα άντλησε την άμεση έμπνευσή του από την ηγεσία και τα γραπτά του Abdullah Öcalan. Ήταν μια πρακτική εφαρμογή των βασικών πολιτικών του ιδεών και μια μοναδική συμβολή στην πολιτική του Κουρδιστάν και της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής, με παγκόσμιες επιπτώσεις και πολύτιμα μαθήματα για ολόκληρους τους λαούς του κόσμου.
Οι γυναίκες πρωτοστάτησαν και συνεχίζουν να διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στο νέο μοντέλο κοινωνίας που εφαρμόστηκε. Όλα τα διαφορετικά έθνη και πεποιθήσεις στη Ροζάβα και τη Βόρεια Συρία συμμετείχαν στην Επανάσταση της 19ης Ιουλίου με τα δικά τους χαρακτηριστικά και ταυτότητες. Άρχισαν να συνεργάζονται για να οικοδομήσουν ένα νέο δημοκρατικό σύστημα στο δρόμο προς την εκδημοκρατικοποίηση.
Στο ανεπτυγμένο δημοκρατικό σύστημα, αναπτύχθηκαν δημοκρατικές λύσεις σε ζητήματα που σχετίζονταν με τις γυναίκες ως καταπιεσμένο φύλο και άρχισε να διαμορφώνεται ένα πολιτικό και κοινωνικό σύστημα ως εναλλακτική λύση στο παγκόσμιο κεφάλαιο και το καπιταλιστικό σύστημα.
Η λεγόμενη Αραβική Άνοιξη ξεκίνησε στην Τυνησία το 2010 και εξαπλώθηκε σε άλλες αραβικές και βορειοαφρικανικές χώρες. Έφτασε επίσης στη Συρία. Καθώς το λαϊκό κίνημα έκανε τα πρώτα του βήματα στη Συρία, το καθεστώς Μπάαθ απάντησε με ακόμη αυστηρότερες καταπιεστικές μεθόδους [που ίσχυαν ήδη από το 1963] για να προστατεύσει την εξουσία του.
Με την έναρξη της Συριακής Επανάστασης στις 15 Μαρτίου 2011, ο λαός της Ροζάβα και της βόρειας Συρίας ζήτησε ελευθερία, δημοκρατία και ισότητα, διοργανώνοντας πολλές διαδηλώσεις. Οι λαοί που ζούσαν στη βόρεια Συρία απαίτησαν επίσης τον τερματισμό της πολιτικής άρνησης που επέβαλε το καθεστώς Μπάαθ.
Η Ροζάβα και οι γυναίκες της Βόρειας Συρίας με τα διάφορα χαρακτηριστικά τους άρχισαν να αναλαμβάνουν ηγετικό ρόλο στον αγώνα που αναπτύχθηκε. Η ουσία του έργου που επιτελέστηκε στον αγώνα στη Βόρεια Συρία και τη Ροζάβα ήταν ένας αγώνας για τη δημοκρατία του λαού, αλλά οι γυναίκες ήταν αυτές που πρόσθεσαν τη δική τους ιδιαίτερη χροιά σε αυτόν.
Οι ιδέες του Öcalan αποτέλεσαν τη βάση της οργάνωσης
Στη Ροζάβα και τη Βόρεια Συρία, οι γυναίκες πρωτοστάτησαν στις διαδηλώσεις και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ιδεολογική και πρακτική προοπτική του αγώνα προήλθε από τη φιλοσοφία του ηγέτη του ΡΚΚ (Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν), Abdullah Öcalan. Ήταν ενάντια στην περιφερειακή και διεθνή συνωμοσία [ΣτΜ: αναφέρεται στη διεθνή συνωμοσία που οδήγησε στη σύλληψη του Öcalan].
Στη Ροζάβα και τη Βόρεια Συρία, οι γυναίκες ίδρυσαν τη δική τους οργάνωση το 2005 και την ονόμασαν Yekitiya Star. Η Yekitiya Star, το πρώτο βήμα στον αγώνα για την απελευθέρωση των γυναικών, έφτασε σταδιακά σε ένα νέο επίπεδο οργάνωσης σε πολιτικό, στρατιωτικό, κοινωνικό, διπλωματικό και πολιτιστικό τομέα με την έναρξη της επανάστασης.
Αν και στην περιοχή ήταν πάνω απ’ όλα οι Κούρδισσες γυναίκες που συμμετείχαν στον αγώνα και την οργάνωση για την ελευθερία, σύντομα ενσωματώθηκαν και άλλες γυναίκες από ολόκληρη την περιοχή τόσο στον αγώνα όσο και στην οργάνωση. Με αυτόν τον τρόπο, η γυναικεία οργάνωση που ξεκίνησε ως Yekitiya Star σύντομα επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλάβει διάφορες εθνοτικές και θρησκευτικές δομές και συνέχισε να καλύπτει διάφορους τομείς όπως πολιτικούς, στρατιωτικούς και κοινωνικούς.
Οι γυναίκες ενίσχυσαν την αλληλεγγύη τους στη συριακή επανάσταση
Ακολουθώντας το σύνθημα της ενίσχυσης της αλληλεγγύης των γυναικών στη συριακή επανάσταση, η Yekitiya Star ίδρυσε την Πρωτοβουλία Γυναικών της Συρίας, η οποία πραγματοποίησε πολλά διαφορετικά έργα. Η προπαρασκευαστική συνάντηση της Πρωτοβουλίας Γυναικών της Συρίας, υπό την ηγεσία της Yekitiya Star, διοργανώθηκε στην περιοχή της Cizire με το σύνθημα «Όποιο και αν είναι το έθνος, η πίστη και η κοινωνία τους, οι γυναίκες της Cizire είναι ένα».
Το συνέδριο της Πρωτοβουλίας Γυναικών της Συρίας πραγματοποιήθηκε στο Qamishlo στις 28 Μαρτίου και το πρώτο γραφείο άνοιξε πάλι στο Qamishlo στις 17 Νοεμβρίου.
Προγράμματα κατάρτισης διοργανώθηκαν για γυναίκες σε διάφορα μέρη της Ροζάβα και της Βόρειας Συρίας. Την τελευταία περίοδο, πραγματοποιήθηκαν εκπαιδεύσεις στις νέες απελευθερωμένες περιοχές. Στο Αφρίν, το Κόμπανι και τη Cizire, άνοιξε το Mala Jin (Σπίτι των Γυναικών). Ο ιδέα ήταν ότι οι γυναίκες θα πρέπει να είναι σε θέση να λύνουν τα προβλήματά τους, να εφαρμόζουν αρχές κοινωνικής δικαιοσύνης, να παρέχουν κοινωνική ανάπτυξη ενάντια σε αντιδραστικά μυαλά, να συμμετέχουν σε όλους τους τομείς της κοινωνίας για μια οικολογική, δημοκρατική και ελεύθερη κοινωνία.
Στις 21 Ιανουαρίου 2014, ιδρύθηκαν η Δημοκρατική Αυτόνομη Διοίκηση και το Συμβούλιο Γυναικών. Αυτό ενίσχυσε τις ευκαιρίες και τα έργα για τις γυναίκες που μπορούν να υλοποιηθούν στους τομείς της διοίκησης, της διπλωματίας και της οικονομίας.
Από τη Zehra Penaber στη Ράκα: Επιχειρήσεις Απελευθέρωσης
Η πόλη του Κόμπανι έχει ζήσει πολλά ιστορικά και ηρωικά έπη. Οι Μονάδες Άμυνας Γυναικών (YPJ), σε αυτήν την πόλη, έχουν αντισταθεί στο πατριαρχικό σύστημα στο όνομα όλων των γυναικών και έχουν λάβει υποστήριξη από γυναίκες σε όλο τον κόσμο.
Μετά την επίθεση του ISIS στο Κόμπανι στις 15 Σεπτεμβρίου 2014, οι γυναίκες συμμετείχαν ενεργά στην υπεράσπιση της πόλης ενάντια στους μισθοφόρους που απειλούσαν τον κόσμο και επέβαλαν τη δουλεία στις γυναίκες. Οι γυναίκες μαχήτριες πήραν τη θέση τους στην πρώτη γραμμή σε όλη την αντίσταση και πραγματοποίησαν πολλές δράσεις. Η Arin Mirkan έγινε σύμβολο του αγώνα με την ηρωική πράξη της στις 5 Οκτωβρίου 2014. Οι Zehra Penaber, Hebun Derik and Evindar είναι από τις θρυλικές διοικήτριες των οποίων τα ονόματα θα μείνουν στην ιστορία. Έδειξαν σε ολόκληρο τον κόσμο ότι οι γυναίκες μπορούν να αμυνθούν και να νικήσουν τους μισθοφόρους του ISIS.
Η Avesta και η Barin, σύμβολα της αντίστασης στο Αφρίν
Οι γυναίκες έχουν καταφέρει ιστορικά επιτεύγματα ενάντια στον εισβολέα τουρκικό στρατό και τους μισθοφόρους συμμάχους του μέσω της θρυλικής αντίστασης που πραγματοποιήθηκε στα βουνά του Αφρίν.
Όπως η Arin Mirkan, η Avesta Xabur έχει γίνει ένα θρυλικό σύμβολο στον αγώνα για την ελευθερία όλων των γυναικών όλου του κόσμου χάρη στην αντίστασή της στο Αφρίν.
Η Barin Kobane είναι μια άλλη γυναίκα της οποίας το όνομα έχει γραφτεί στην ιστορία της γυναικείας αντίστασης. Η Barin Kobane, όπως η Arin και η Avesta, έχουν ανοίξει τον δρόμο σε πολλές ακόμη Barin, Arin και Avesta που είναι έτοιμες να πολεμήσουν ενάντια στο ISIS και ενάντια στον φασισμό στην Αντίσταση της Εποχής.
