Χθες, 26 Ιανουαρίου 2026, συμπληρώθηκαν 11 χρόνια από την απελευθέρωση του Κομπάνι μετά από 4μηνη πολιορκία του ISIS. Φέτος, ωστόσο, φαίνεται να επαναλαμβάνεται ο Οκτώβρης του 2014 – όχι σαν φάρσα, αλλά ως εφιάλτης. Το Κομπάνι βρίσκεται και πάλι σε συνθήκες μεσαιωνικής πολιορκίας: Από Βορρά είναι, όπως πάντα, η Τουρκία, ενώ από ανατολικά, δυτικά και νότια αυτή τη φορά έχουν σφίξει τον κλοιό τα νέα «κρατικά» στρατεύματα της (εδώ και κάτι παραπάνω από ένα χρόνο) «κυβέρνησης» της Συρίας, που φαίνεται ν΄ «αφομοιώνουν» ταχύτατα τα μαθήματα πολιορκίας της Γάζας από το Ισραήλ. Η πόλη είναι επίσης «φίσκα» με την προσθήκη δεκάδων χιλιάδων «προσφύγων» από τις περιοχές Τάμπκα, Ράκα, Αφρίν και τα κοντινά χωριά, όλες κατειλημμένες από «κυβερνητικά» στρατεύματα (ένα μίγμα από διάφορες τζιχαντιστικές φράξιες), που έχουν καταφύγει στην πόλη περίπου με τα ρούχα που φορούσαν, ενώ ταυτόχρονα οι πολιορκητές τους έχουν κόψει νερό και ηλεκτρισμό. Τους έχουν κόψει επίσης τρόφιμα και φάρμακα – αν και πριν 3 μέρες επέτρεψαν σ΄ ένα κομβόι του ΟΗΕ 24 φορτηγών με τρόφιμα και ντίζελ να φτάσει στην πόλη μέσα από έναν «ανθρωπιστικό διάδρομο». Πέντε παιδιά πέθαναν αυτές τις μέρες – για πρώτη φορά, απ’ το τσουχτερό κρύο.
Διαβάστε το υπόλοιπο μέρος του άρθρου στο μπλογκ της Νάντιας Βαλαβάνη
