Τα ανθρώπινα οστά που βρέθηκαν στο Dargeçit, Mardin στάλθηκαν στην Κωνσταντινούπολη για εξέταση.
Κάτοικοι του χωριού Akyol στην περιοχή Dargeçit της Mardin ανακάλυψαν έναν ομαδικό τάφο που περιέχει τα λείψανα δεκάδων ανθρώπων, σε μια σπηλιά στον οικισμό Gulbiş. Τα οστά πιστεύεται ότι ανήκουν σε Κούρδους πολίτες που απήχθησαν και στη συνέχεια δολοφονήθηκαν από το JITEM (Υπηρεσία Πληροφοριών Τουρκικής Χωροφυλακής) στη δεκαετία του ’90.
Οι συγγενείς των θυμάτων των «αγνώστων στοιχείων δολοφονιών» που ζουν στην περιοχή υπέβαλαν αίτηση στην Εισαγγελία του Dargeçit για να γίνει αναγνώριση των λειψάνων που βρέθηκαν. Τούρκοι στρατιώτες και δικηγόροι από την Οργάνωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Μάρντιν (IHP) πήγαν στο σπήλαιο για έρευνα, περισυνέλεξαν τα οστά και τα μετέφεραν στο Ινστιτούτο Ιατροδικαστικό Ινστιτούτο της Κωνσταντινούπολης για εξέταση.
Ο Ερντάλ Κουζού, ένας από τους δικηγόρους που ασχολούνται με την υπόθεση «Dargeçit JITEM» δήλωσε: «Τα οστά θα εξεταστούν. Έχουμε υποβάλει αίτηση στην Εισαγγελία του Dargeçit για να μάθουμε αν τα οστά περιέχουν αξιοποιήσιμα δείγματα DNA αυτών που σκοτώθηκαν τη δεκαετία του ’90».
Οι ιστορίες αγνοουμένων ανθρώπων και των μαζικών τάφων μπορούν να διαβαστούν ως μια σύντομη ιστορία των Κούρδων, τους οποίους η Τουρκία αντιλαμβάνεται ως μια υποτιθέμενη απειλή για την απεριόριστη εξουσία της, τουλάχιστον από την ίδρυση του κράτους.
Παρόλο που ο θάνατος ήταν πάντα ένα αναπόσπαστο στοιχείο του κουρδικού απελευθερωτικού αγώνα, που χαρακτηρίζει πάντα έναν κύκλο αντίστασης και καταστολής, οι Κούρδοι όχι μόνο έπεφταν στον αγώνα ενάντια σε μια ζωή απάνθρωπη για τον άνθρωπο, αλλά τους στερήθηκε επίσης ένας αξιοπρεπής θάνατος και εξίσου αξιοπρεπή ταφή. Ειδικά στη δεκαετία του 1990, όταν ο βρώμικος πόλεμος του τουρκικού κράτους ενάντια στο PKK ήταν ιδιαίτερα αιματηρός, χιλιάδες άνθρωποι εξαφανίστηκαν — χωρικοί, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, αγωνιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Πάνω από 17.000 άνθρωποι «εξαφανίστηκαν» Υπολογίζεται ότι έως και 17.000 «εξαφανίστηκαν» από «άγνωστους δράστες» κατά τη διάρκεια αυτής της σκοτεινής περιόδου, θάφτηκαν σε μαζικούς τάφους, σπηλιές ή σε αχρησιμοποίητα βιομηχανικά εργοστάσια, ρίχτηκαν σε σκουπίδια, βυθίστηκαν σε φρεάτια και όξινους λάκκους ή, όπως στην Αργεντινή , πετάχτηκαν από στρατιωτικά ελικόπτερα. Συχνά είχαν συλληφθεί στο σπίτι από την αστυνομία ή το στρατό, ή είχαν κληθεί στο τοπικό αστυνομικό τμήμα για «δήλωση», ή είχαν συλληφθεί κατά τη διάρκεια ενός τακτικού οδικού ελέγχου από τον στρατό. Αυτό είναι συνήθως το τελευταίο πράγμα που γνωρίζουν οι συγγενείς τους για την τύχη των αγνοουμένων. Οι περισσότερες από τις «δολοφονίες από άγνωστους δράστες» αποδίδονται στην JITEM. Αυτό είναι το όνομα της άτυπης μυστικής υπηρεσίας της τουρκικής στρατιωτικής αστυνομίας, η οποία είναι υπεύθυνη για τουλάχιστον τα τέσσερα πέμπτα των ανεπίλυτων δολοφονιών στο Βόρειο Κουρδιστάν και της οποίας την ύπαρξη αρνιόταν το κράτος για χρόνια.
Στην περίπτωση των ανακαλυφθέντων οστών στο Dargeçit, θεωρείται ότι είναι θύματα της JITEM. Η τοποθεσία βρίσκεται μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα από το χωριό Altınoluk, όπου ζει ο Irfan Yakut. Εκεί είδε τον πατέρα του για τελευταία φορά πριν 27 χρόνια. Ο Yahya Yakut δεν δέχτηκε την εγκατάσταση ένοπλων φρουρών στο χωριό (απέρριψε το σύστημα φρουράς του χωριού – ΘΕΛΕΙ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ) και αρνήθηκε να υπερασπιστεί τις επιδιώξεις του τουρκικού κράτους στο Κουρδιστάν. Το αποτέλεσμα ήταν να στοχοποιηθεί από τους παραστρατιωτικούς και να απειληθεί με θάνατο αρκετές φορές. Τον Σεπτέμβριο του 1993, ο Yahya Yakut πήγε στην Κόνια αναζητώντας εργασία. Αν είχε βρει, θα είχε πάρει και την οικογένειά του. Αλλά ο Yahya Yakut δεν έφτασε ποτέ στην Κόνια. Ήδη στο Midyat, μια συνοικία της Mardin, σταμάτησε το μικρό λεωφορείο με το οποίο ταξίδευε. Μια ομάδα ανδρών που είχαν καλύψει τα πρόσωπά τους με μάσκες χιονιού τον έσυραν έξω από το όχημα. Από τότε έχει εξαφανιστεί.
Δεν είναι ο πρώτος ομαδικός τάφος στο Dargeçit
«Ειδικά ως γιος ενός αγνοουμένου, είναι ιδιαίτερα σημαντικό για μένα να αποσαφηνιστεί η τύχη των σκοτωμένων, τα λείψανα έχουν βρεθεί. Πολλοί άνθρωποι στην περιοχή γνωρίζουν την ιστορία του πατέρα μου. Γι ‘αυτό ενημερώθηκα αμέσως για την ανακάλυψη του ομαδικού τάφου», δήλωσε ο Irfan Yakut στο ANF. «Επισκέφθηκα αμέσως τον τόπο και πήρα φωτογραφίες. Μετρήσαμε 30 κρανία, πιθανότατα βρίσκονται περισσότερα εκεί. Πολλοί άνθρωποι εξαφανίστηκαν στο Dargeçit στη δεκαετία του 1990. Δεν είναι ο πρώτος ομαδικός τάφος που βρέθηκε εδώ». Το 2011, η Οργάνωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (IHD) σχεδίασε έναν χάρτη με 253 τοποθεσίες με λείψανα 3.248 αγνοουμένων που είχαν βρεθεί σε 21 κουρδικές πόλεις μέχρι τότε. Μεταξύ των νεκρών ήταν πολλοί αντάρτες του ΡΚΚ που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια ένοπλων συγκρούσεων και μετά τη σύλληψή τους από τον τουρκικό στρατό. Η τύχη των περισσότερων από αυτούς τους ανθρώπους δεν έχει αποσαφηνιστεί μέχρι σήμερα.
Μαζικοί τάφοι – μια πραγματικότητα της γενοκτονικής εκστρατείας εναντίον των Κούρδων στην Τουρκία Οι μαζικοί τάφοι χρησιμοποιούνται από την αρχή στην Τουρκία ως μια σταθερή πρακτική άγραφο κανόνα και όπλο στον πόλεμο εναντίον των Κούρδων και στον απελευθερωτικό τους αγώνα. Το 1925, μόλις δύο χρόνια μετά την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, ο κληρικός Σέιχ Σαΐντ (Şêx Seîdê Pîran) και 47 σύντροφοι του που είχαν ηγηθεί μιας εξέγερσης ενάντια στις βίαιες πολιτικές του τουρκικού κράτους εκτελέστηκαν στην Amed (Diyarbakır) και θάφτηκαν σε ανώνυμο ομαδικό τάφο. Δώδεκα χρόνια αργότερα, ο Seyîd Riza, ο κύριος πνευματικός και φυλετικός ηγέτης της εξέγερσης στο Dersim, ο γιος του, Resik Hüseyin και πέντε από τους φίλους του στο Elazığ εκτελέστηκαν επίσης και θάφτηκαν σε έναν ομαδικό τάφο του οποίου η τοποθεσία παραμένει άγνωστη, όπως στην περίπτωση του Σέιχ Σάιντ.
Η μητέρα του χτυπήθηκε από θωρακισμένο αυτοκίνητο
Ο Irfan Yakut δέχτηκε άλλο ένα χτύπημα της μοίρας το 2018 όταν η μητέρα του Süphiye Yakut χτυπήθηκε από ένα τουρκικό θωρακισμένο όχημα ενώ μιλούσε με γείτονες μπροστά στο σπίτι της στο Dargeçit. Τραυματίστηκε σοβαρά και υπέστη πολλαπλά κατάγματα στα κόκαλα. Έχει σοβαρή αναπηρία και δεν έχει αναρρώσει ακόμα από το ατύχημα.
